ΚΑΨΤΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ


Μετά απο αυτό που ζήσαμε τις τελευταίες μέρες με τις φωτιές δεν μπορείς να νιώσεις κάτι λιγότερο απο θλίψη και συμπόνια για τις ψυχές που τόσο άδικα χάθηκαν, γι αυτούς που έχασαν τους κόπους μιας, για το τόσο πράσινο και τη τόση ομορφιά που έκαψε η φωτιά στο πέρασμα της. Τα περισσότερα λόγια είναι περιττά. Όπως και η επίρριψη ευθυνών, απο πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις.
Αυτό που παρακολουθήσαμε όμως όλες αυτές τις μέρες είναι η απίστευτη παπαρολογία των δημοσιογράφων η οποία ειλικρινά δεν αντέχεται. Ανακαλύψαμε και μια νέα ιδιότητα τους. Εκτός απο αστυνόμοι, δικαστές, διαπραγματευτές, μοιρολογίστρες, πολιτικοί αναλυτές και πολλά άλλα (τι να πρωτοθυμηθώ; Τον Τριανταφυλλόπουλα να διαπραγματεύεται με τον αλλοδαπό που κρατούσε ομήρους ή τον Αυτιά που προέτρεπε τον αγανακτησμένο πολίτη να μη φουντάρει για να πάει σε διαφημήσεις) είναι και συντονιστής πυρόσβεσης. Ενημέρωνε τα πυροσβεστικά που να πάνε, τους πολίτες πως να σωθούν, πόσα χιλιόμετρα είναι το μέτωπο της μιας φωτιάς, προς τα που κατευθύνεται η άλλη. Με τις ευθύνες και τις υποδείξεις να μοιράζονται αβέρτα απο δω κι απο κει. Κάθε κανάλι είχε και ένα link απο διαφορετική φωτιά. Όσο μεγαλύτερη, τόσο καλύτερη εικόνα τόσο μεγαλυτερα νουμεράκια. (βλ. MEGA. Είχε σύνδεση απο καμμένο σπίτι, με τη φωτιά χιλιόμετρα μακριά αλλά ένα κομμάτι γης, ήταν δεν ήταν μισό μέτρο έκταση να σιγοκαίει ακόμα έτσι για να έχουν ωραίο φόντο. Ένα κουβα νερό να έριχναν το έσβηναν)
Εδώ όμως είναι και λίγο η νοοτροπία του Έλληνα. Αφού έπαιρνε πρώτα ένα τηλέφωνο στις αρχές για βοήθεια, έπαιρνε και ένα στη γραμμή καταγγελιών του ΑΝΤ1 να τους τα πει για να ακούσουν οι δημοσιογράφοι, να αρχίσουν να κράζουν την κρατική μηχανή και να του το κλείνουν στη μάπα (αφού τους ευχαριστήσουν πρώτα) για για να περάσουν στα νεότερα απο το μέτωπο. Και να χεις και την άλλη να ρωτά έναν παθώντα πού απευθήνθηκε για βοήθεια για να τους εκθέσει (έτσι είπε) live.
Και αφού σιγά σιγά κοπάζουν οι φωτιές αρχίζουν οι πολιτικές συζητήσεις. Και ειλικρινα δεν ξέρω τί είναι χειρότερο. Ένας δημοσιογράφος που λέει παπαριές ή ένας πολιτικός που λέει παπαριές. Και τις λέν όλοι τους χωρίς όρια.
Κλείνοντας αφού εκφράσω ξανά τη θλίψη μου για τους τόσο άδικα χαμένους απο τις φωτιές θέλω να αναφέρω και το σφίξιμο που ένιωσα στη καρδιά μόλις έμαθα το θάνατο του ποδοσφαιριστή της Σεβίλλης Πουέρτα ενός παίχτη με πλούσιο ταλέντο και όλη τη ζωή μπροστά του. Το ξέρω είναι τραγικό να μαθαίνεις για τόσους θανάτους αλλά είναι διαφορετικό να βλέπεις live ένα 22χρονο παληκάρι να καταρρέει. Συγκλονίζεσαι, ανατριχιάζεις.