ΠΕΡΝΑΩ ΦΑΣΗ, ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕΙ
Τις τελευταίες μέρες (δεν ξέρω πως αλλιώς να το χαρακτηρίσω) περνάω φάση. Φάση προβληματισμού που αγγίζει τα όρια της μιζέριας. Οι λόγοι μπορεί να είναι διάφοροι. Το οτι τα πάω σκατά με την σχολή μου, το οτι έχω βαρεθεί συμπεριφορές φίλων μου, το οτι βαρέθηκα τη Λάρισα, οτι σε λίγες μέρες κλείνω τα 23, το οτι δεν έχω γκόμενα, ούτε γω δεν ξέρω τί. Παρουζιάζω έναν εαυτό απόμακρο χωρίς όρεξη να μιλάω πολύ και σε πολλούς, δεν το κάνω συνειδητά αλλά το γαμάτο είναι οτι το γουστάρω που ενεργώ έτσι.
Όλο αυτό το βιώνω ακούγοντας ατελείωτες ώρες μουσικής. Της αγαπημένης μου μουσικής. Αν πρέπει να την κατηγοριοποιήσω αυτή είναι η low bap και hip hop, με εκπροσώπους όπως ρόδες,active member, βαβυλώνα, sadahzinia, FF.C, stavento. Το μαγικό σε αυτά τα τραγούδια είναι οι σκέψεις που σου περνάνε. Σε κάνουν να βλέπεις και να αντιμετωπίζεις αλλιώς κάποια πράματα τα οποία ίσως και να το θες αλλά φοβάσαι να αντιμετωπίσεις ανάλογα. Είναι οι στίχοι των οποίων το νόημα δεν είναι άμεσο αλλά σε προτρέπει να το ανακαλύψεις μόνος σου. Μπορεί να ακούς ένα τραγούδι και μετά απο πολύ καιρό αν το ξαναακούσεις να σου προσφέρει ένα εντελώς διοφορετικό νόημα.Που και πάλι θα σε αντιπροσωπεύει. Σίγουρα δεν είναι ευκολοχώνευτη μουσική αλλά εγώ αυτή γουστάρω, που τα χώνει ουσιαστικά και όχι απλά για να πουλάμε και να παίρνουμε και κανά βραβείο ΑΡΙΩΝ (ονόματα δεν λέμε).
Αυτό που δεν μπορώ να χωνέψω είναι (πλην ενός φίλου μου αναλόγων ακουσμάτων) το σνομπάρισμα που βλέπω απο πολλούς γνωστούς μου για τη μουσική αυτή. Λες και γω σνομπάρω τις λαϊκούρες και τα μπιτάκια που ακούν. Με γειά τους με χαρά τους. Καλά κάνουν και χορεύουν και χτυπιούνται στις μπάρες. Εγώ τους χαίρομαι. Απλά δεν μπορώ και δεν θέλω να τους ακολουθήσω στο χορό. Λένε ο χορός είναι έκφραση, χαρά, κοινωνικότητα, τρόπος ζωής. Συμφωνώ. Γι αυτό δεν χορεύω ποτέ. Όπως επίσης δεν εντέχω να βλέπω την τυποποίηση που έχει αρχίσει να επικρατεί γύρω απο τη μουσική που ανέφερα με τα (πιο) μικρά που κυκλοφορούν με κάτι φουλάρια στα μαλλιά, κάτι στραβά καπελάκια και κάτι αλυσιδιές, όλα τελείως εκτός ελληνικής πραγματικότητας. Κρίμα.
Και όπως λένε και οι active member περνώ μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες. Θα περάσουν.
